Parels en Messen
50 x 40cm 2015
Zand, schelpen,
Ecoline, acrylverf, lijm
Rafia en (bloed)rood garen.
Na 12-13 jaar weer eens iets vakantieachtigs gedaan zomer 2015; naar Ameland een weekje. Een wereldreis voor mij. Ik had hetzelfde gevoel als toen ik als 23-jarige naar India ging. Zó ver, zó anders, zó veel indrukken. Ik besef/ervaar des te meer dat mijn fysieke leefwereld noodgedwongen een hele kleine is, als chronisch zieke. Ik krijg alle indrukken zowat niet verwerkt. In mijn hoofd is mijn wereld het altijd groter (omdat dat ooit zo was) maar dat matcht niet met de aardse werkelijkheid. En way out of my comfortzone…
Maar eindelijk weer eens op een eiland, op het strand met mijn blote voeten in zee lopen, HEERLIJK! En wat een rust, en dat uitzicht! Wat een wind overal. Die geur, zo heerlijk veel buiten. Met mijn energienivo redde ik het net aan. Of eigenlijk net niet.
Op het strand lagen veel messen en hier en daar zag ik parelmoer schitteren in de zon. Meegenomen voor een doek. En zand. Tijdens het werken eraan merkte ik dat ik de parels zo klein zijn, ik ze wil beschermen en wat meer wil laten opvallen. Gouden zandwalletjes. Dat ik vooral messen zie en dat die het beeld bepalen.
Thuis afgemaakt in de herfst. Een beetje clichétitel misschien, maar zo is mijn leven dus wel. Even getwijfeld of ik er kleur (ecoline) in zou brengen maar ja dat past bij mij!
Geef een reactie